مبانی نظری دوره
هماندیشی و خردِ جمعی
کیفیّت زندگی فردی و جمعی انسانها، از دوستیها گرفته تا خانواده و سازمان و در نهایت یک ملّت، رابطه بسیار مستقیمی با عمقِ این گفتوگوها دارد. درکِ عملیِ رابطهی مستقیم میان کیفیَت زندگی و گفتوگوهای روزمرّه مستلزم گسترش افقهای آگاهی است. نیاز مبرم به رشد آگاهی را در پیچیدگیها و آشفتگیهای فزایندهی این دوران میتوان حس نمود. دورانی که در آن، از روابط خانوادگی و دوستیها گرفته تا مدیریّت سازمانی و حکمرانی ملّی، کیفیّتها بیمُحابا قربانیِ کمیّتها و منافع مُوقّتی میشوند، به خصوص کیفیّتهای شخصیتی و ارتباطی.
ژرفتر شنیدن و ژرفتر پرسیدن
آگاه شدن به پیش فرضهایی که در پشتِ عادتهای فکری، شغلی و اجتماعی ما قرار دارند. این پیش فرضها زایندهی آشفتگیهایی است که غالباً منشأ آنها را به «دیگری» نسبت میدهیم. ابرهایی که جلوی تابش خورشید خودآگاهی را میگیرند.
ایجاد همآهنگی میان خردِ جزئی (استدلالی)، خردِ الهامی و خردِ جمعی برای بازسازی ساختارهای سازمانی و اجتماعی، در راستای رُشد کیفیّتهای انسانی.
آگاهی از اهمیّت کیفیّت شنیدن در تمام سطوح زندگی، آشنائی با سطوح متفاوت شنیدن و بازیافت روشهایی برای پرورش این استعدادِ زنانه و راهگشا که به ندرت مجال پرورش پیدا میکند.
ساختن پلی میان دغدغههای امروزی و حکمت قدیم
از شکافهای زمانهای که در آن بسر میبریم، شکاف عمیق میان جدید و قدیم است. برای گذار به آیندهای هماهنگتر با اصل خودمان میتوان و باید پلی بر فراز این شکاف ساخت؛ پلی که از جنس گفتوگو، آگاهی سازی و کار فرهنگی باشد. در جهانی که سرعتِ تغییر، انسان را از ریشههایش دور کرده است، بازخوانی و زندهکردنِ حکمتهای کهن نه بازگشت به گذشته، بلکه راهی است برای معنا بخشیدن به اکنون. گردهمآیی ما تلاشی است برای ساختنِ این پل؛ پلی میان دغدغههای عمیقِ روزگار ما و خردِ زنده و جاودانِ فرهنگ باستانیمان.
میزبان دوره
کامیار پس از اتمام فوق لیسانس مدیریت استراتژیک کیفیت در سال ۱۳۸۷ به مباحث راهبری، تغییرات سیستماتیک، شنیدن عمیق و گفتوگو علاقه پیدا کرد. در این پانزده سال در دورههای آموزشی متفاوتی برای کاویدن این مباحث از نقطه نظرهای مختلف شرکت کرده و نیز در طراحی و اجرای آنها مشارکت داشته است. او مسؤول بخش ایران و امارات متّحده عربی در شبکهی «هنر میزبانی گفتوگوهای معنادار» میباشد.
مدلها و ساختارهای فکری و عملی که در این دوره به صورت مقدّماتی از آنها استفاده و یا به آنها اشاره خواهد شد عبارتند از: تئوری یو (Theory U)، راهِ دایره (The Circle Way)، هنر میزبانی گفتوگوهای معنادار (Art of Hosting Meaningful Conversations) و راهبری مشارکتی (Participatory Leadership).
